از هشدار تا اخراج؛ استفاده پنهانی از هوش مصنوعی، جایگاه یک مدیر دانشگاه را نابود کرد

از هشدار تا اخراج؛ استفاده پنهانی از هوش مصنوعی، جایگاه یک مدیر دانشگاه را نابود کرد

معاون علمی دانشگاه دارتموث پس از افشای استفادهی گسترده از مدلهای هوش مصنوعی در نگارش مقالهی پژوهشی خود، از سمتش کنارهگیری کرد.

معاون علمی دانشگاه دارتموث پس از انتشار مقالهای پژوهشی دربارهی ابزارهای تشخیص متون ماشینی که بخش عمدهی آن با کمک مدلهای هوش مصنوعی نوشته شده بود، از مقام خود استعفا داد. این اتفاق در حالی رقم میخورد که خود او پیشتر دربارهی چالشهای ناشی از تقلب با هوش مصنوعی به جامعهی دانشگاهی هشدار داده بود.

به روایت واشنگتن پست، شلن در مقالهی خود با عنوان «چه کسی این را نوشت؟» به دفاع از ترکیب داوری انسانی با توان پردازشی الگوریتمها پرداخته و تقابل صفر و یکی میان نگارش انسانی و ماشینی را نادرست دانسته بود. با وجود شفافسازی روش کار در متن مقاله، کنارهگیری او نشاندهندهی حساسیت شدید نهادهای آکادمیک پیرامون حدود مجاز استفاده از مدلهای زبانی است.

سیان لیا بَیلاک، رئیس دانشگاه دارتموث، گفت: «هر یک از ما دیدگاه متفاوتی دربارهی چگونگی و زمان بهکارگیری هوش مصنوعی در کار و زندگی خود داریم. علاوهبر این، نگهداشتن دارتموث در خط مقدم هوش مصنوعی ناگزیر به معنای هدایت امور در فضایی سیال و سریعالتغییر است. به همین دلیل، برای ما بهعنوان رهبران مجموعه بسیار حیاتی است که شفافیت و قضاوت انسانی مورد انتظار از دانشجویان و پژوهشگرانمان را خودمان به نمایش بگذاریم.»

شلن در مقالهی پژوهشی منتشرشده، جزئیات بهرهگیری از مدلهای مختلف را به ثبت رساند و یادآور شد که برای ارزیابی امکان شناسایی قطعی مقالات ماشینی، موضوع را با مدلهای پیشرفته مطرح کرد. او در تشریح شیوهی پژوهش خود آورده است که مدلها بخشهایی از پیشنویسهای نخستین و منابع مرتبط را پیشنهاد دادند، اما تصمیمگیری نهایی پیرامون ساختار و درستی فرمولها توسط خود او صورت گرفته است.

او برای ویرایش زبانی متن بازنویسیشده از مدل GPT-5.6 Sol بهره گرفت و پیش از ارسال مقاله به نشریه، نقد اثر را به دو سامانهی GPT-5.6 Pro و آنتروپیک Claude Fable 5.1 سپرد تا ایرادهای احتمالی داوران را استخراج کند. با این حال، نویسنده حاضر به پذیرش این ابزارها بهعنوان «همکار نویسنده» نشد و پافشاری کرد که تفاوت ماهوی میان سهمداشتن در کار و جایگاه مؤلف وجود دارد.

شلن میگوید: «همنویسنده نامیدن [مقاله] سردرگمی متفاوتی ایجاد میکند. ابزارهای ریاضی مدتها است که مشارکتهای اساسی داشتهاند، بدون اینکه به نویسنده تبدیل شوند... نکته این نیست که نرمافزار هیچ کمکی نکرده است؛ مشارکت و نویسندگی، دو نقش متفاوت هستند.»